پیغام آشنا

« سرخه کوه » یا « کوه سرخه » نام کوهی است در اراک که تعدادی از شهدای  گمنام در قله آن دفن شده اند و بنای یادبود آنان بر تارک کوه همیشه می درخشد . این شعر را تقدیم می کنم به تک تک این شهیدان والامقام:

شهید گمنام

صبح که خورشید به ناز و شکوه

پر کشد از پشت سر سرخه کوه

گنبدی از جنس غرور و صفا

سایه نشانَد به سر شهر ما

سایه ای  از باد صبا پاک تر

وز  نفس صبح طربناک تر

گلشن ِ  گمنام گلی  پاکباز

شهره تر از خوب رخان طراز

پاک چو شه زاده ی افسانه ها

طعنه  به رستم زده  بی ادعا

کوه شده مرکب و تاجش سپهر

پنجه درافکنده به دامان مهر

لایق« قومی بفداک» است او

تاج سر شهر اراک است او

در دلش آیینه ی صد اصفهان

ریخته زیبایی کل جهان

در حرم دلبر ی اش در سجود

جاده ی چالوس و نمک آبرود

خود چه گلی کاین همه زیبا شدی؟

با چه دلی این همه شیدا شدی؟

عاشق کوهیم که طور تو شد

این همه دل ماهی تور تو شد

لاله ی تو چون که  برآمد زخون

لاله ی  این کوه همه واژگون ⁽¹⁾

قله ی کوه است تو را در رکاب

قله سوار است همیشه عقاب

کوه هم از عشق تو دارد نشان

کرده تو را نقطه ی  آتشفشان

داده  تو را جای به پیشانی اش

تاکه شوی مُهر مسلمانی اش

سرب گلوله کمرت را شکست

ترکش خمپاره سرت را شکست

رفتی و آسوده شدی خوب شد

بعد تو این مزرعه معیوب شد

ای به فدای تو تن و جانمان

خفت پس از تو تب ایمانمان

ما و شب و جلوه ماهی که نیست

راه گم و نقشه  راهی که نیست...

قبر شهید است؛ اگر ساختیم

نرد امید است ؛ اگر باختبم

نام تو گم شد که شود نان ما

موج سواری شده ایران ما

ما و تو و دست تمنایمان

چشم امیدی که به آقایمان...

            آبان 94 - اراک

_{1 -  اشاره به رویش لاله های واژگون در کوه سرخه و اطراف آن  .}